Sabahattin Ali'nin kitabı olan "İçimizdeki Şeytan" gerçekten tek solukta okunabilecek bir kitap. Verdiği mesajlar ile, bahsettiği işimize gelmeyen gerçekler ile sınıfı geçen bir kitap. Kitabı anlatıp heyecanınızı yarıda bölmek istemiyorum derhal açıp okumaya başlamalısınız. Fakat kitap içerisinde bir yer var ki pes dedirtecek cinsten. Dile getiremediğimiz ağır sözleri bizim yerimize söylemiş Sabahattin Ali veznedar hafız karakteriyle. Olayı özet geçip sözü Sabahattin Ali' ye bırakacağım.
Veznedar hafız bir yanlış yapmıştır ve etik olmayan bir davranışta bulunmayı düşünmektedir. Fakat yapacağı o yalnış davranış için vicdanen rahatsızdır. Tam bu sırada yıllardır kol gerdiği, yardımcı olduğu Ömer imdadına yetişir. Hafız kendisinden beklenmeyecek hareketi yapacağından içi içini yerken Ömer ondan daha karaktersizce bir hareket yapar, öyle şaşrıtır ki onu hafız dünyanın çivisinin çıktığını anlar ve rahatlar. Veznedar Hafız'ın sözleri asıl konumuz:
"dünyayı bizim kayınbirader gibi adamlar istila etmiş... benim gibi bir acizin debelenmesi fayda verir mi? beş çocukla bir karıyı süründürmeye ne hakkım var... sen simdi bu sözlerinle benim kararımı takviye ettin... sana teşekkür borçluyum evlat... bana dünyanın hakikaten suratına tükürülmeye bile değmez olduğunu ve bu dünyada suratına tükürülmeyecek bir tek, ama bir tek insan bile bulunmadığını sağlam bir şekilde ispat ettin. böyle biri olsa bu sen olurdun ve şimdi buraya gelinceye kadar içimde bir şüphe vardı. su kainatta belki bir de iyi taraf vardır, fakat görmek bize nasip olmuyor diyor ve seni düşünüyordum. bir daha teşekkür ederim. beni boş hayallerle avunmaktan, yaptığıma pişman olmaktan kurtardın. ben de kendimi, adam tanır birşey zannederdim. senin suratına bakınca melanet dolu ruhunu göreceğime yüreği çarpan bir insan görüyordum. nah, bunak kafa...”
Özetle hepimiz zaman zaman veznedar hafız konumuna düşüyoruz ve hepimizin hayatında herşeyimizi verdiğimiz dünyadaki tek iyi varlık dediğimiz hakikatte beş para etmeyen Ömerler var. Bunu gösteren zamana şükürler olsun.