İşte öyle her akşam Rumeysa
Batan güne yürü ve aç ellerini
Gözlerine ısmarladığım acılarımı
Rüzgarlara sal yüreğinle beraber
İçinde gurbeti taşıyan türküleri
Serçe çığlıklarına gömerek her akşam
Rumeysa ağla bana,
Hayat bir çığlıktır.
Titrek ellerine vücudunu gömdüğüm zaman
Rumeysa
Hayat kimsesiz bir kızın kırılmış yüreğinde
İşte öyle her akşam
Bir ayla hicrandır.
Sana gel dediğimde
Dağlar yanılsa da
Güneşler sönse de
Ay parçalansa da
Göğe sunduğum ellerinde zambaklar
Çölle,
Aşkla,
İsyanla,
İşte öyle her akşam Rumeysa
Gel bana sığın bana.
Seherler gelir ve geçer
Omzunda nazarlığını görürsün ya
Bembeyaz ellerine dokunamaz ellerim
Bilirsin ya Rumeysa
Ben çirkinim.
Ya gel sen yine de
İşte öyle her akşam
Gül vakti ufuklar firuzeyken
Nazlı parmaklarında titreyen karanfiller
Rumeysa kitap ile
Aşk ile,
Kavga ile
Gel bana, sığın bana.
Yürüdüm
Bu sokak çıkmaz dediler, sen yoktun
Yürüdüm
Bir bir tükettim ömür soluklarını
Deniz sahillerinde yağmurlara bulandım
Cami avlularında,
Şirk tapınaklarında,
Saray eyvanlarında,
Rumeysa gözlerini aradım mekanın burgacında.
İşte öyle her akşam
Kirli kalabalıklar arasında Rumeysa
Bir başına dünyada
Rahmana aralandım.
Ve insanlar çekilince şehirden
Kırlangıçlar göçünce
Al acılarını Rumeysa mavi göğe vur
Arşa seslen, dua yükselt ve ağla
Adımlarımın sesini duyunca
Al çırpınan yüreğini serçelerle beraber
Bağrımı vatan tut
Bu bir sevdadır Rumeysa
İşte öyle her akşam
Var bana, ulaş bana
Çirkinler de sever Rumeysa
Gecenin karanlığı dost olurken sabaha
Çirkinlerde üşür ellerine
Ve sen giderken Rumeysa
Her ayrılığın bir başka yerimden vurur
Durulur içimde sevinç okyanusları
Gönlüme özlem çölleri yürür
Yol ve zaman
Biri biter ve tükenir diğeri
O vakit yok olur perçeminde suskunluk
Gün olur Rumeysa geri dönersin
Aydınlanır sokaklar ve sevinir gökyüzü
O parlak,
O yıldız,
O yalnız yüzün
Çirkin aşıkların gözünden
Yansıyan bir ay olur.
Bir çay içtim, dolandım, üşüdüm sokaklarda
Ayrılık yollarında düşlerimi savurdum
Tanımsız bir asiyim, sılamı da terk ettim
Bana şiir okudu melekler yıldızlarda
Rumeysa ellerine bir şarkı besteledim
Şimdi çal saçlarına bir adam gülümsüyor
Gezindiğim yerlere bir ölü gömülüyor
Evren yürekli kadın tarlada buğday biçsin
Fabrika işçileri marşa dursun tek ağız
Gün doğsun kuytulara kimsesizler kurtulsun
Öfkeler bizden uzak biz zulümden uzağız
Rumeysa billur çağız, karanlığa çerağız.
Şiir -Mehmet BOZGAN-
Fotoğraf -Mücahit Onur DİRİL-